In Matteüs 14 lezen we hoe de leerlingen van Jezus in een storm terechtkomen. Terwijl ze met hun diepste angsten kennismaken, komt Jezus naar ze toe gewandeld. Over het water! Het gevolg is dat ze nóg meer in paniek raken en het uitschreeuwen van angst: “Help! Een spook!” Jezus kalmeert ze door te zeggen dat Hij het is. Maar Petrus daagt Jezus uit: “Heer, als U het écht bent, zeg me dan dat ik over het water naar U toe mag komen!” Hierop nodigt Jezus hem uit.

Maar als Petrus voelt hoe sterk de wind is, wordt hij bang. Langzaam maar zeker zakt hij weg in het water en schreeuwt: “Heer, red me!” Meteen strekt Jezus zijn hand uit, grijpt hem vast en zegt: “Kleingelovige, waarom heb je getwijfeld?” Zodra ze samen de boot instappen, gaat de wind liggen. Lekker is dat, hè?! Pas nadat Petrus ‘zijn lesje heeft geleerd’ komen zijn omstandigheden tot rust. Jezus had de wind best eerder kunnen laten liggen. Dan had Hij de leerlingen niet hoeven redden. Eenmaal in de boot buigen de leerlingen in diep ontzag voor Hem neer en zeggen: “U bent werkelijk Gods Zoon!” Ik bid dat je aan het einde van elk spannend verhaal in je leven, net als deze mannen kan zeggen: “God, wat bent U groot! U bent het ECHT!”

Toch is nu ook de vraag: waarom herkenden de leerlingen van Jezus Hem niet? Ik geloof, omdat Hij doorgaans niet op het water wandelde. Ze zagen Jezus op een manier die hen onbekend was. Soms verschijnt God in je leven op een manier waarop je Hem niet eerder hebt gezien. Of Hij doet iets op een andere manier dan verwacht. Dat kan je gevoelens van angst en bezorgdheid geven.

Toch is het goed om je te realiseren dat God niet altijd naar je toekomt op ‘jouw manier’. Vraag je, op de momenten dat je twijfelt, af: verzet ik me tegen iets wat ik niet ken? Of verzet ik me tegen het beeld wat ik van God heb? De Bijbel zegt: Mijn schapen kennen Mijn stem. Wanneer je oprecht naar Hem zoekt zal Hij zich laten vinden. Al is dat op een andere manier dan je had verwacht!