Heb jij wel eens een videogame gespeeld, zonder obstakels tegen te komen? Ik denk het niet, want vrijwel alle videogames zijn juíst gemaakt om obstakels te overwinnen. Dat is de lol; dat je gepromoveerd wordt tot het volgende level en uiteindelijk het hele spel uitspeelt.

Dat het leven veel weg heeft van een videogame wordt vaak als ‘niet zo lollig’ ervaren. We krijgen een relatie met onze geliefde of met God en lopen voor lange tijd op roze wolkjes. Maar na verloop van tijd komen we erachter dat sommige dingen moeilijk gaan en pijn doen. Ook krijgen we lang niet overal antwoord op. Voor veel mensen is dit het moment om af te haken.

Toch is het belangrijk dat we ons leven leren te zien als de seizoenen van de natuur. Net als dat we in Nederland niet altijd genieten van warme en zomerse dagen, zijn ons relaties lang niet altijd rozengeur en zonneschijn. De herfst en de winter zijn óók onderdeel van het klimaat. Dit zijn de tijden waarin je het oneens bent of elkaar niet begrijpt. Het zijn geen makkelijke momenten, maar je leert hier wel op het punt komen: al snap ik niet alles, ik vertrouw je en ik hou van je.

Ik geloof in God, niet omdat ik Hem altijd begrijp, maar omdat ik van Hem ben gaan houden. Net als in mijn relatie met Joyce. Ik ben het lang niet altijd met haar eens, maar ondanks dat is zij de persoon waar ik het liefste bij in de buurt ben. Je hebt ‘mindere’ seizoenen nodig om je liefde voor elkaar te laten groeien, zodat je beiden sterker en mooier wordt. En klaar bent voor een volgend level, net als bij een videogame! Je blijft gaan tot je het spel uitspeelt!