Als er een God is, waarom is er dan zoveel ellende in de wereld? Als ik één vraag vaak heb gehoord, dan is het deze. Misschien houdt het jou ook wel bezig. Er is een enorme ongelijkheid in de wereld: arm en rijk, dik en dun, zwart en blank, nat en droog, eenzaamheid en gezelligheid, knap en lelijk (naar onze maatstaven!) en ga maar door. Voor veel mensen zijn al deze verschillen het bewijs dat er nooit een God kan zijn, want het is niet eerlijk!

Je kunt die gedachte ook omdraaien: achter veel van die verschillen zit een enorm creatieve God. Niemand is gelijk, niemand is hetzelfde. Achter elke persoon zit een persoonlijk verhaal. Moet je je eens voorstellen dat er op de wereld zeven miljard mensen leven met allemaal een unieke vingerafdruk. Als er een God bestaat, is Hij in elk geval heel creatief. Ik heb eens geprobeerd een gezicht te tekenen, maar dat viel niet mee. Alleen al de inspiratie om een nieuw gezicht te bedenken! Toch worden er elke dag nieuwe persoonlijkheden geboren waarvan er niet één gelijk is aan de ander.
Maar al die ellende dan; is dat dan ook een vorm van Gods creativiteit? Ik heb met veel mensen over deze dingen gesproken en ik herinner me nog dat een man zei: ‘Als God bestaat, laat Hij dan iets doen aan alle ellende in de wereld. Waarom moeten er zoveel kinderen sterven in Afrika?’ Ik keek hem aan en vroeg: ‘Hoeveel heb jij al gedaan aan de honger en ellende in Afrika?’ Hij reageerde wat geprikkeld en vroeg: ‘Hoe bedoel je?’ Ik zei: ‘Misschien heeft God wel euro’s in jouw portemonnee gestopt om die mensen te helpen.’ Alle middelen die nodig zijn om een einde te maken aan dit soort ongelijkheid, zijn aanwezig in de wereld. God heeft het ons ter beschikking gesteld. Het probleem zit in de manier waarop wij met die middelen omgaan.

We kunnen wel naar God roepen dat Hij vanuit de hemel hulp moet sturen, maar Hij heeft op aarde meer dan genoeg voorzieningen gegeven om elkaar te helpen. Ik denk dat wij God veel te vaak onterecht de schuld geven van ons eigen wangedrag. Kort geleden sprak ik een vrouw die zei: ‘Je leeft uiteindelijk toch voor je eigen geluk en gezondheid, en dat van je kinderen.’ Ik dacht: Is dat nou echt alles? En is het niet heel egoïstisch om alleen voor jezelf te leven? Hoe je het ook wendt of keer, je bent niet alleen in deze wereld. Sterker nog, we hebben elkaar keihard nodig.

Je geweten overtuigt je van binnenuit dat er meer is dan alleen voor jezelf te leven. Er schuilt een onbegrijpelijke vreugde in het helpen van een ander. Als je iets goeds hebt gedaan, voel je je goed. Het voelt fijn als je de buurvrouw hebt geholpen haar tuintje te wieden of om de boodschappen te doen voor een oudere vrouw. Daaraan kun je zien dat God het in de mens heeft gelegd om er voor elkaar te zijn. Het is een weerspiegeling van zijn eigen karakter! De grote uitdaging is om te leren luisteren naar die diepere stem. Blijf alsjeblieft niet doorrazen en roepen dat er ‘wel niks zal zijn’. Alle verschillen in de wereld overtuigen mij juist van het feit dat er een God is. Misschien dat die verschillen in het leven wel de uitdaging zijn om te ontdekken welk vermogen God ons heeft gegeven om er echt voor elkaar te zijn.

Nog even over de ellende in de wereld. Dat is vreselijk. Oorlog. Mensen die elkaar vermoorden of verkrachten… Sommige dingen zijn gewoon te duivels voor woorden… en dat is precies wat het is: duivels! Sommige mensen zeggen dan: ‘Lekker makkelijk. Geef de duivel maar de schuld!’ Zij geloven niet in de duivel. Dan zeg ik op mijn beurt: ‘Zet je tv aan en kijk hoe mensen worden beroofd en vermoord, allemaal vanwege het egoïsme van die ander.’ In het klein is de vrouw die ik sprak natuurlijk onschuldig aan die dingen, maar dat ‘leven voor jezelf’ kan doorslaan in roof en moord, alleen maar om te krijgen wat jij nodig hebt.

Nu kun je denken: We zijn toch verantwoordelijk voor onze eigen daden; dat hoef je toch niet af te schuiven op God of de duivel? Toch zie je die strijd tussen licht en duister, goed en kwaad, overal terug. De sprookjes gaan erover. In tekenfilms hebben mensen een duiveltje of engeltje op hun schouder. Een film voelt goed als het goede overwint. Goed en kwaad zit in alles wat wij doen. Dat is voor mij het bewijs dat ze een afspiegeling zijn van wat zich in de hemel afspeelt: er is een goede, liefdevolle God, maar ook een echte vijand, de duivel (ook wel satan genoemd). God heeft het goede met je voor, maar satan is de mensenmoordenaar. Hij wil jou van je leven en je blijdschap beroven en zoveel mogelijk mensen bij God vandaan houden. De Bijbel noemt hem ‘de mensenmoordenaar’. Als God bestaat, is Hij het licht in de wereld en als de duivel bestaat, is hij de duisternis.

Toch zul je dit ook wel eens gehoord hebben: juist religie heeft zoveel kapot gemaakt. Als er dan een God is, dan heeft Hij vast nooit bedoeld dat mensen elkaar de kop inslaan over de vraag welke God de echte is. Dat is waar. Maar zou het niet kunnen, juist omdat daar zoveel strijd over is, dat er een diepere strijd gaande is? Alles wat God is – liefde, goedheid, vrede – wordt door de duivel bevochten en tot iets slechts gemaakt. Ik denk wel eens: er is zoveel strijd om het geloof, omdat de satan probeert te verbergen wat de echte waarheid is.

De een leeft negentig jaar en de ander redt de negen maanden in de baarmoeder niet. Dat is inderdaad niet eerlijk. Maar als je erover nadenkt dat de mens niet alleen het leven hier op aarde heeft, maar dat iedereen die geboren wordt eeuwig leeft, kun je al heel anders kijken naar het aantal maanden of jaren dat je hier op aarde leeft. Als je de negen maanden in de baarmoeder afzet tegen de negentig jaar die je op aarde leeft, vallen die eerste paar maanden bijna in het niet. Je kunt je ze niet eens herinneren. Toch waren die negen maanden bepalend voor wie je bent: je kleur ogen, je haren, je karakter. Op dezelfde manier zijn de negentig jaar op aarde in verhouding tot de eeuwigheid ook maar een fractie van het leven dat op je wacht. Je leven is voorbij voor je het weet, en toch heeft het voor eeuwig effect. Die negentig jaar op aarde zijn als het ware de baarmoeder van deze wereld, die bepalen hoe je in de eeuwigheid bent, bij God.

Alle mensen komen op een dag voor God te staan en dan vallen alle verschillen weg. Alle oneerlijke ongelijkheden zullen in de eeuwigheid verdwijnen. De persoon die op aarde alles had, komt naast de persoon te staan die niets had. Op dat moment stelt God je de grote vraag: ‘Wat heb jíj gedaan met het leven dat Ik je gegeven heb?’ Het is goed om je leven op aarde al in het licht te zien van die vraag.

Bovenstaande tekst komt uit het boekje ‘Ja, Ik besta’ van David de Vos. Heb jij je wel eens afgevraagd of er meer zou zijn tussen hemel en aarde? Zou God bestaan? Dit makkelijk te lezen boekje gaat in op dit soort vragen en is perfect om de mensen in je omgeving te steunen in hun zoektocht naar God. David daagt de lezer uit om het zélf te ontdekken: God bestaat! Bestel ‘m via onze webshop.

Boek.Ja,Ik-besta.Preview.2 stuks