Zoveel mensen lopen rond met het idee dat ze buitengesloten worden. Ze komen in situaties terecht die hen dat gevoel geven. In mijn leven begon het al vroeg: de strijd om erbij te willen horen. Heel lastig, want hoe blijf je jezelf te midden van mensen die verwachtingen van je hebben?

De noodzaak om erbij te willen horen is ontzettend groot. Het maakt soms dat we overal toe bereid zijn… al gaat dit ten koste van onszelf! Toch moedigt De Bijbel ons aan om onbevangen het pad van het leven te bewandelen. Dit betekent dat we niet continu bezig zijn met wat er mis kan gaan. Of wat anderen van ons denken. Onbevangen zijn betekent: los zijn van meningen van mensen.

In de christelijke wereld hoor je vaak de uitspraak: ‘Het maakt niet uit wat mensen van je zeggen!’ Maar wie van jullie weet dat meningen van mensen er wel degelijk toe doen? En wel degelijk bepalend zijn voor hoe we ons voelen? Ze kunnen als zware gewichten aan ons hangen.

Het is niet verkeerd om te geven om wat mensen van je vinden. Je bent gemaakt om erbij te horen, in een goede omgeving te verkeren, complimenten te krijgen, te horen dat je geliefd bent. De grote vraag is alleen: waar zoek je je complimenten? In welke omgeving ben je? Naar welke mensen luister je? Waar sluit je je bij aan?

Ik wil je aanmoedigen: verkeer in een omgeving waar dingen niet ten koste gaan van jou. Al levert het tijdelijk aandacht op. Er is, ook voor jou, een plek waar jij bij hoort. Nog belangrijker is trouwens wat God over jou zegt: ‘Je hoort bij mij! Jij bent belangrijk voor mij!’ Laten we als gelovigen zijn voorbeeld hierin volgen.