De enige Zoon, die zelf God is, die aan het hart van de Vader rust.
Johannes 1:18

Ben jij weleens in slaap gevallen tijdens het bidden of het lezen van de Bijbel? Ik wel, en daar heb ik me best weleens schuldig over gevoeld. Daarom wil ik iets vertellen wat jou misschien helpt om er op een andere manier naar te kijken.

Bij Opwekking heb ik jarenlang tienersamenkomsten mogen leiden. Ik geef altijd 110% en voel ik me na afloop behoorlijk gesloopt. Zo ook deze keer. Op maandagmiddag kwam ik thuis en ging op de bank liggen. Mijn jongste zoon kwam tegen me aan liggen en viel met zijn hoofd op mijn borst in slaap. Samen deden we een lekker tukje. Denk je dat ik er iets op tegen had? Integendeel, ik vond het juist heerlijk en genoot van het feit dat hij zich veilig voelde in mijn armen. Het deed mijn liefde voor hem alleen maar groeien.

Laten we dit eens meenemen in onze relatie met God. Stel dat wij tijd met Hem spenderen – door te bidden of in zijn Woord te lezen – en we vallen in slaap, hoe zou Hij als onze hemelse Vader dan naar ons kijken? Misschien denk je dat Hij het je verwijt. Maar ik ben ervan overtuigd dat God altijd van ons geniet. Zelfs als we bidden of lezen en bijna niet meer kunnen. We mogen immers in slaap vallen op de schoot van onze hemelse Vader. Ik weet zeker dat het zijn liefde voor ons groter maakt.

God is trots op jou wanneer je tijd met Hem spendeert, ook als je daarbij in slaap valt. Voel je dus niet schuldig als je een keer wegsukkelt. Maar bedenk dat je in de tegenwoordigheid van de liefdevolle Vader mag zijn. Hij draagt jou en geniet ervan dat je bij Hem in de buurt wilt zijn.

Bijbelgedeelte: Johannes 1:12-13; 1 Johannes 3:1-2