Iedereen heeft wel eens te maken met wantrouwen. Het ontstaat vanuit bepaalde situaties en kan ertoe leiden dat je het nog lang tijd met je meedraagt. Iedere keer dat soortgelijke situaties zich voordoen, dringt het zich aan je op. Doordat je met bepaalde filters naar het leven kijkt, mis je ook soms opportunity’s: je wantrouwen gaat namelijk voorop.

Vertrouwen is het tegenovergestelde van wantrouwen. Het komt niet uit je verstand, maar uit je hart. Ken je het gevoel, dat als je verstand roept om gerechtigheid, je hart toch verlangt het goede te doen? Ik ken dat gevecht tussen mijn hoofd en mijn hart. Mijn hoofd heeft flink wat beschadigingen opgelopen in het leven en vindt het soms moeilijk om te vertrouwen. Toch kan mijn hart me op zulke momenten aanmoedigen en overtuigen: Doe het tóch! Durf jezelf opnieuw te geven!

Ons hart is het kompas waar we op mogen leren varen, al zit ons verstand nóg zo in de weg. Opnieuw vertrouwen is moeilijk als je hart gebroken is, maar het is goed je te realiseren dat pijnlijke situaties, zelfs verraad, opgeslagen zitten in je hoofd en niet zozeer in je hart. Jouw hart is puur. Ben je een kind van God? Dan heb je een wedergeboren hart van hem gekregen en zegt Hij: ‘Ik zal het hart van steen uit je nemen en je een nieuw hart geven.’ Dat nieuwe hart moedigt je steeds weer aan: kies voor het goede!

Ga je voor gerechtigheid of je voor je hart? Een lastige keuze, die moed vergt. Ik zou bijna zeggen: je moet een dappere strijder zijn om te kiezen voor je hart. Op de momenten dat ik gerechtigheid verkies boven mijn hart, kan dit soms alle vrede uit mijn hart en uit mijn huis roven. En dat is het niet waard! Nee, ik mag ervoor kiezen om uit ‘het systeem van gerechtigheid’ te komen en te kiezen voor de vrede in mijn hart. Mag ik je aansporen om hetzelfde te doen het moedige pad van je hart te bewandelen?