In Matteüs 7 lezen we het verhaal van een dwaas die zijn huis op het zand bouwt en een wijze die zijn huis op de rots bouwt. “En de regen stroomde neer en de vloed kwam op…” Kennen jullie het liedje nog?

Twee mensen, twee huizen en twee uitkomsten na een heftige storm: de een stort in, de ander blijft staan. Dit is vergelijkbaar met het echte leven: we staan soms onder precies dezelfde druk of hebben vergelijkbare verantwoordelijkheden. Toch stort de een in en de ander houdt vol.

Wat is nu het grote verschil? Ik geloof dat dit te maken kan hebben met onze binnenkant. Onze ondergrond. Ons fundament. De een zegt: ‘Ik bouw mijn geloof op Jezus’, en keert steeds weer terug naar die interne rust. Net als David uit de Bijbel, die in Psalm 131:2 zegt: ‘Ik ben stil geworden. Ik heb mijn ziel tot rust gebracht. Als een kind op de arm van zijn moeder. Als een kind is mijn ziel in mij.”

Net als David hebben we allemaal een resetknop. Als je van jezelf weet waar die zit, kun je ‘m indrukken. Als ik thuiskom van het werk, kan het behoorlijk druk zijn in mijn hoofd. Laatst had ik zo’n moment en besloot ik te gaan hardlopen. Vijf kilometer door de regen. Zeiknat, ijskoud… En dan thuiskomen, onder de warme douche, benen omhoog en een lekkere bak koffie… Ik weet waar mijn resetknop zit. Weet jij die van jou te vinden?

Ik wil je aanmoedigen te regeren vanuit de rust. Toen Jezus in de storm was, zei hij: ‘Peace be still.’ Hij koos ervoor om, te midden van de storm, zijn binnenkant naar buiten te laten komen. Laten we een voorbeeld aan Hem nemen. Met deze houding zullen we, zelfs in een veeleisende wereld, boven elke storm uitstijgen.