Vroeger vond ik het best moeilijk om christen te zijn. Want als je er ‘zo een’ was moest je ‘offers maken’. Je mocht bepaalde dingen ABSOLUUT niet doen. En dat was best lastig, want je wilde er graag bij horen. Laatst vroeg ik aan mijn zoontjes: ‘Jongens, wat vinden jullie lastig aan het christenzijn?’ Ze keken me aan, dachten diep na en antwoordden: ‘Eigenlijk niets’.

Hoe vet is dat? Dat ze het geloof ervaren als iets wat bij het leven hoort: iets krachtigs en niet iets wat ze beperkt. Het is waar: God in je leven is iets om trots op te zijn! De Schepper van hemel en aarde ziet het zitten met jou! Wat jij met je meedraagt is meer dan wat de wereld biedt.

Het geloof in God is geen set aan regels die beperken, maar een bekrachtiging van wie we zijn. Zijn richtlijnen kun je beschouwen als traphekjes die Hij (en ook wij in onze huizen) plaatst om ons te beschermen. Op de snelweg is dat niet anders. Laten we eerlijk zijn: waarom zijn er vangrails? Dat is zodat je er niet overheen gaat! Een vangrail is er om jou én de mensen om jou heen te beschermen.

Met Gods Woord is het niet anders. Hij reikt ons ‘vangrails’ aan met zijn Woord en zegt als het ware: ‘Volg je hart, maar houd rekening met de kant die je opgaat. Mijn weg met jou is VOORUIT! God is er niet op uit om je te beperken, maar je te beschermen. Hij heeft je gemaakt om je te zien floreren!