Ken je het verhaal van Petrus die door een engel bevrijd werd uit de gevangenis? Toen ze voorbij de wachtpost waren, opende zich een grote ijzeren poort. Ik noem dit altijd de eerste ‘automatische draaideur’ van de geschiedenis! Eenmaal buiten liepen ze één straat verder, waarna de engel Petrus opeens achterliet.

Best opmerkelijk. Ik zou zeggen: ‘Engel, als je me dan toch bevrijdt, blijf nog even hangen. Dan maken we samen een selfie en laat ik de rest van de wereld zien dat je mij hebt gered!” Of: ‘Als je nog even met me meegaat naar de bidstond van mijn kerk, dan kan iedereen je in levende lijve zien!’ Maar nee, de engel verdwijnt. God heeft een ander plan. Een andere route. Hij heeft zo zijn redenen om dingen wel of niet te doen.

Ik geloof dat dit verhaal ons eraan herinnert: er zijn dingen die God moet doen, maar er zijn ook dingen die WIJ moeten doen. God heeft ons verantwoordelijkheden gegeven. Vaak bidden we voor iets waarvan Hij ons vraagt het te doen. Gebeden als ‘Heer, wilt U dit’ en ‘Heer, wilt u dat’, terwijl God zegt: ‘Dat heb ik JOU al gevraagd.’

Het verhaal begint met iets bovennatuurlijks. Iets wat alleen God maar kan doen: Hij bevrijdt Petrus uit de gevangenis. Maar vanaf dat punt zegt God: ‘Ga weer op je eigen benen staan. Je kunt het!’ Daar wil ik je mee bemoedigen. Sta in de kracht die God jou gegeven heeft. Hij weet wanneer Hij je te hulp moet schieten en wanneer jij moet doen wat jij moet doen. Vertrouw daarin op Hem!